De meeste liefdesrelaties beginnen mooi en veelbelovend: door de wederzijdse verliefdheid worden in de ander voornamelijk de positieve eigenschappen en kwaliteiten gezien en vallen eventuele onvolkomenheden niet op. In de loop van relaties verandert dit echter wanneer je elkaar als koppel beter leert kennen en dan kunnen er ook frustraties ontstaan. In de westerse wereld eindigt tegenwoordig een derde van de huwelijken in een echtscheiding. Aanvankelijke kalverliefde lijkt zodoende niet afdoende basis te bieden voor duurzaam geluk op langere termijn. Is er een manier om dit duurzame geluk wel te vinden?
Gary Chapman is een Amerikaanse relatietherapeut die ook met deze vraag worstelde. Hij heeft in zijn praktijk beroepsmatig zeer veel stelletjes in therapie gehad en begon op een zeker moment bepaalde patronen te ontwaren bij relaties die niet meer goed boterden. Vaak is er over en weer het verwijt dat de ander iets niet goed doet of niet begripvol is. Zijn hypothese na zijn jarenlange onderzoek en ervaring is dat ieder mens op een persoonlijk niveau een bepaalde ‘liefdestaal’ spreekt. Een manier waarop je liefde geeft en ook graag wenst te ontvangen.
De vijf talen zijn respectievelijk: bevestigende woorden (complimentjes), tijd samen doorbrengen, cadeautjes geven en ontvangen, dienend zijn en fysiek contact. Het komt vaak voor dat in een stel de beide partners een andere liefdestaal hebben en hierdoor kan op termijn veel onbegrip en frustratie ontstaan. Zo zijn er binnen een traditioneel gezin met de man als kostwinner vaak mannen die zich een slag in de rondte te werken om de familie van genoeg middelen en een waardig leven te voorzien. Dit is een manier van het uiten van liefde: de man is dienend aan zijn gezin en heeft derhalve het gevoel dat hij op deze manier veel liefde geeft aan zijn partner en gezin. De vrouw binnen deze relatie voelt echter liefde als er samen ‘quality time’ wordt doorgebracht. Dus samen uit eten of gewoon een goed en diep gesprek samen op de bank. Ondanks dat de man voor zijn gevoel dus het vuur uit zijn sloffen loopt is zijn vrouw ontevreden en niet vrolijk naar hem. De ‘liefdestanks’ van beide personen kunnen zo langzaam leeglopen. Deze zogeheten tanks worden bijgevuld wanneer de geliefde iets doet in de voor de ander gewenste taal. In deze situatie zou de heer des huizes na een drukke werkdag toch even de tijd moeten nemen om nog uitgebreid met zijn vrouw te praten. Als zij op deze manier liefde van haar man voelt zal zij ook meer bereid zijn om hem in zijn liefdestaal terug te betalen. Wellicht door te koken (dienend zijn) of door dankwoorden en complimentjes voor zijn harde werk voor zijn gezin (bevestigende woorden).
De meeste mensen zijn zich echter niet bewust van welke taal zij en hun partner spreken. In het boek staat ook een testje waarmee je deze kan achterhalen. Hiermee krijg je een hiërarchie waarbij je kunt achterhalen welke taal iedere plaats van 1 tot 5 inneemt. Iedereen heeft een primaire liefdestaal maar de secundaire liefdestaal kan ook nog een zeer sterke rol innemen. Vaak kun je deze voorkeurstalen ook voor jezelf bepalen door te bedenken wat je binnen een relatie écht niet leuk vindt. Als je kritiek op je handelen heel lastig vindt is je liefdestaal wellicht de taal van bevestigende woorden of complimentjes. Als je het moeilijk vindt als je partner je weinig op een spontane en leuke manier aanraakt is fysiek contact wellicht je primaire liefdestaal. Voor mij was dit boek wel een redelijke eye-opener omdat je in je eigen relaties maar ook in je directe omgeving best wel patronen kan achterhalen in relatief waarbij partners verschillende liefdestalen hebben en zich hier niet volledig bewust van zijn. Het bewustzijn hierover krijgen kan leiden tot veel meer wederzijds begrip en kan er zodoende aan bijdragen dat de liefde beide kanten op weer gaat stromen waardoor de tankjes weer vol geraken. Chapman geeft in zijn boek vele mooie voorbeelden van stelletjes waarbij dit proces van een vrij hopeloze startsituatie toch heeft plaatsgevonden.
Ik zou dit boek aan eenieder dan ook van harte aanbevelen. Of je nu momenteel in een relatie zit of niet. Het lezen van dit boek kan bijdragen aan een betere zelfkennis en op deze manier aan een meer consciëntieuze manier van handelen binnen (toekomstige) liefdesrelaties. Ik heb hiervan zeker ook direct profijt gehad omdat ik mijn eigen acties beter ben gaan begrijpen en nu ook van mijn vriendin snap wat haar primaire liefdestalen zijn. Ik ben me dus veel bewuster geworden van hoe ik haar tank kan vullen. Hierbij onderneem ik af en toe dingen die wellicht iets minder in mijn natuur liggen, maar door op deze manier te geven groeit de relatie en kan ik uiteindelijk ook weer beter liefde ontvangen in mijn eigen liefdestaal. In mijn persoonlijke geval betekent dit dat ik wat vaker initiatief moet nemen om samen op pad te gaan want dit is voor mijn vriendin heel belangrijk (quality time). Zelf voel ik me graag competent binnen onze relatie en ontvang ik graag waardering voor hetgeen dat ik doe. Hiervan is mijn vriendin zich nu ook bewuster. Het is erg leuk om te zien hoe dit boek dus in een vrij compacte vorm (het is geen dikke pil) heel concrete handvatten kan geven om je eigen leven ook daadwerkelijk een stukje mooier te maken. Van harte aanbevolen dus!
Meer Peer 